Στην πυρα! Στην πυρα!

Γιατί είναι αυτή η εποχή χειρότερη από τις προηγούμενες;
Ζαλισμένοι από θλίψη και φρίκη
δεν αγγίξαμε με το δάχτυλό μας τις πιο άσχημες πληγές
αφήνοντάς τες αγιάτρευτες;

Άννα Αχμάτοβα (1920)

Διαβάζω τι γίνεται τελευταία στην Ελλάδα, ένα χάος, το χάος μας. Το γεγονός ότι αφήσαμε να γιγαντωθεί το τέρας της εξουσίας είναι δικό μας φταίξιμο πάνω απ' όλα. Πάνε στην τράπεζα να βολευτείς για όλη σου τη ζωή θα πει ο γονιός, ψήφισε τον τάδε βουλευτή γιατί θα κάνει τα στραβά μάτια για το αυθαίρετο στο χωριό ή θα φτιάξει το δρόμο που θέλαμε πλάι στην παραλία ή χίλια μύρια άλλα. Αυτό είναι το ένα σκέλος του προβλήματος. Το άλλο σκέλος αλλά και η πηγή του όλου είναι η εξουσία, που παίρνει μορφή στα πρόσωπα των πολιτικών.

Οι πολιτικοί κάνουνε πολλά κακά πράγματα, και για να τα αντιμετωπίσουμε θα αρκούσε να τους εξοστρακίζαμε, να τους παίρναμε τα κεφάλια, και ακέφαλους και ήδη νεκρούς να τους κρεμάγαμε σε κρεμάλες στην πλατεία του χωριού, τις οποίες κρεμάλες θα καίγαμε. Τρεις θάνατοι για κάθε καθίκι. Αν από κει και πέρα θεσπιζόταν και μία παρόμοια τελετή για όποιον πήγαινε να κάνει παρόμοιες ενέργειες, ε τι στον πούστη, κάποια στιγμή θα βρισκόμασταν σε κείνο το εκπληκτικό σημείο της μελλοντικής ιστορίας του κόσμου, όπου θα είχε εξαφανιστεί κάθε ίχνος εξουσιαστικής συμπεριφοράς.

Δεν είμαι καμιά πασιφίστρια. Αγαπώ την ειρήνη, αλλά όσο έχουμε πόλεμο θα πολεμήσω και θα υπεραμυνθώ του δικαιώματος του καθένα να σκοτώσει τ' αφεντικό του, της κάθε γυναίκας να σκοτώσει το δυνάστη άντρα της, του κάθε παιδιού να σκοτώσει το σαδιστή γονιό. Έχω υπάρξει θύμα και των τριών περιπτώσεων (άμεσα ή έμμεσα -- γιατί δεν πρέπει να παραβλέπουμε την ευθύνη ΚΑΙ του παθητικού θεατή εγκλημάτων), και δυστυχώς δεν εκτέλεσα κανέναν απ' αυτούς. Ξεπέρασα τα προβλήματα και ζω τώρα με μια αξιοπρεπή δουλειά κι έναν αξιοπρεπή μισθό (που μου επιτρέπει παρεμπίπτοντος να δίνω λεφτά στους μεροκαματιάρηδες γονείς μου), αλλά νιώθω φταίχτης. Το γεγονός ότι δεν έπραξα καμία δολοφονία, επέτρεψε το τέρας της εξουσίας, της όποιας εξουσίας, να γιγαντωθεί και να πολλαπλασιαστεί.

Γι' αυτό σου λέω πια μωρό μου, στην πυρά όλα, στην πυρά. Και μέσα απ' τις στάχτες θα αναδυθεί ένας καλύτερος κόσμος. Το σασί της σημερινής κοινωνίας είναι τόσο σαθρό, που μόνο με την ολοσχερή καταστροφή της μπορούμε να έχουμε βάσιμη την ελπίδα ότι οι μελλοντικές γενιές θα ζήσουν σ' έναν κόσμο καλύτερο απ' αυτόν που γνωρίσαμε εμείς.

παραπληροφόρηση

"[...] το ίδιο νήμα διαπερνά όλες τις οργανώσεις της νέας τρομοκρατίας· ενός φαινομένου που μόνο μακρινή συγγένεια έχει με τη 17Ν, μολονότι ξεπήδησε από τις στάχτες της: τα μέλη της δεν ζουν στην παρανομία όπως οι «παππούδες» της τρομοκρατίας. Εχουν κανονική ζωή, εργασία, κοινωνικές σχέσεις, συμμετέχουν σε κινήματα, σε συνδέσμους φιλάθλων. Η μαρξιστική ιδεολογική συγκρότηση έχει υποχωρήσει χάριν του ισπανικού αναρχισμού. Οι παράπλευρες απώλειες αποτελούν αποδεκτό κομμάτι της δραστηριότητάς τους, όπως φαίνεται από τις προκηρύξεις τους." (Το βήμα) Η παραπληροφόρηση σ' όλο της το μεγαλείο. Όχι, μάλλον δεν πρόκειται για καθαρή παραπληροφόρηση, αλλά για κάτι που διεισδύει κάτω απ' το δέρμα των καναπεδάτων.

Πρώτον, ούτε και τα μέλη της 17Ν ζούσαν στην παρανομία, αν μ' αυτό ο συγγραφέας του άρθρου εννοεί πως κρύβονταν αβέρτα. Ας μάθουμε ρε φίλε τουλάχιστο να λέμε αυτό που εννοούμε, ακόμα κι αν δεν είναι αλήθεια. Να βγάλει νόημα τουλάχιστο αυτός ο υποψιασμένος που σε διαβάζει. Τα μέλη της 17Ν κυκλοφορούσαν στον κόσμο όσο ελεύθερα μπουρούν να κινηθούν οι επαναστάτες, φροντίζοντας να εφαρμόζουν τους κανόνες της συνωμοτικότητας. Το ίδιο κάνουν και μέλη οποιωνδήποτε επαναστατικών ομάδων σήμερα, οποιαδήποτε κι αν είναι η ιδεολογία που τους εμπνέει. (Φυσικά διαχωρίζω τη θέση μου, δεν εννοώ την επανάσταση όπως την εννοούσαν οι της χουντας ούτε και θεωρώ επανάσταση τον παραλογισμό των ρατσιστικών επιθέσεων της ακροδεξιάς.)

Δεύτερον, η πρόταση "Οι παράπλευρες απώλειες αποτελούν αποδεκτό κομμάτι της δραστηριότητάς τους" δίνεται σαν η συγκεκριμένη τακτική να ακολουθείται μόνο από τους αναρχικούς επαναστάτες. Τι μας λες ρε φίλε; Δεν βλέπεις γύρω σου πόσες παράπλευρες απώλειες γίνονται αποδεκτές όχι από έναν απλό άνθρωπο που μπορεί ενδεχομένως να διατηρεί και τις επιφυλάξεις του ενάντια στο σύστημα που τον καταπίνει, αλλά από την κυβέρνηση και την αστυνομία; Τι μας λες τώρα, μας δουλεύεις; Δεν έγιναν αποδεκτές ως ατυχή γεγονότα ή μεμονωμένα περιστατικά η δολοφονία του Γρηγορόπουλου το Δεκέμβρη του 2008 ή του Τόντι το Μάρτη του 2010; Ας μην αρχίσω ν' αναφέρομαι στους "ειρηνιστικούς" πολέμους ανά τη γη.

Όλα τα παραπάνω είναι μέρος του σχεδίου παραπληροφόρησης μέσω διαστρέβλωσης της αλήθειας, μέσω απόκρυψης και αντικατάστασή της με ψέματα που δημιουργούν μεγαλύτερες εντυπώσεις, και αναφορά σε μυθεύματα που αποπροσανατολίζουν τον κόσμο από ό,τι θα ωθούσε και τους ίδιους να πάρουνε τα όπλα και να πυροβολήσουν όλους αυτούς που από ψηλά αποφασίζουν ποια ακόμα ελευθερία θα περιορίσουν και σήμερα.

περισσότερα στοιχεία σχετικά με την ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΗ ενέργεια

Φαίνεται λοιπόν πως η χτεσινή μου ματιά στα γεγονότα δεν ήταν και τόσο "αιρετική", με την έννοια ότι πλέον δε φαίνεται σα να έπεσε από τον ουρανό και μόνο εγώ την είδα.

Η Συνωμοσία Πυρήνων της φωτιάς έστειλε προκύρηξη (στο indymedia, κι εδώ η μετάφραση στα αγγλικά)με την οποία αρνείται κάθε ανάμιξη με το συμβάν. Και όχι εγώ που ήμουν προϊδεασμένη, αλλά πιστεύω ότι κάθε νοήμων άνθρωπος θα ξεχώριζε την ειλικρίνεια (μια και βέβαια παρέχονται και αποδείξεις) μέσα στην επιστολή των Πυρήνων. Λένε λοιπόν το αυτονόητο, ότι δεν υπήρχε περίπτωση να πάρουν προειδοποιητικό τηλεφώνημα για βόμβα το πρωί, να πάει κάτι στραβά και ν' αφήσουν τη βόμβα εκεί. Επίσης τηρούν διάφορους κανόνες ασφαλείας για να αποφύγουν τέτοια ατυχήματα: Για παράδειγμα, ειδοποιούν περισσότερα από ένα καθεστωτικά μέσα, μήπως και τύχει κάποιο και δε δώσει σημασία ή δεν ειδοποιήσει επίτηδες. Ή είναι πολύ προσεκτικοί όταν πρόκειται για χτυπήματα σε πυκνοκατοικημένες περιοχές. Φροντίζουν να ειδοποιήσουν όση ώρα χρειάζεται πριν, δίνοντας πληροφορίες για την ένταση και τα πιθανά αποτελέσματα της επικείμενης έκρηξης.

Και μην ξεχνάμε βέβαια ότι οι ορφανές βόμβες πάντα στο τέλος αποδεικνυόταν ότι είχανε μπει από παρακρατικούς (Κρυστάλλης, Μιχαλολιάκος κλπ.). Επίσης μια λεπτομέρεια που δεν άφησε η ΕΛΑΣ να γίνει ευρύτερα γνωστή, και αποκαλύφτηκε από σύντροφο δημοσιογράφο: Κοντά στο σημείο της έκρηξης στα Πατήσια βρέθηκαν σωλήνες από σίδερο. Παρόμοιοι σωλήνες είχαν χρησιμοποιηθεί στις επιθέσεις ενάντια:

• στο αριστερό στέκι Σφεντόνα των Αγωνιστικών Κινήσεων (05/07/2009)
• στο ελευθεριακό στέκι Buenaventura όπου συνέρχεται η συνέλευση της Αντιεξουσιαστικής Κίνησης στην οδό Μακρυγιάννη στο κέντρο της Θεσσαλονίκης (24/11/2009)

Και για τις δύο αυτές εκρήξεις δεν υπήρξε ανάληψη ευθύνης. Η τρίτη ορφανή έκρηξη ήταν η προχτεσινή στα Πατήσια.

Να σημειωθέι βέβαια ότι η συνδεσμολογία και των τριών μηχανισμών εκτός του ότι η πυροδότηση γινόταν μέσα σε σιδερένιο σωλήνα, είχε επίσης κοινό ότι θύμιζε γνώσεις που παίρνουν οι στρατόκαβλοι καραβανάδες, σαν τα ανθρωπόμορφα βατράχια ΟΥΚ. Μήπως χρειάζεται επίσης να αναφέρουμε και ποιοι επιδεικνύουν αστείρευτο μίσος προς τους μετανάστες;

μια αιρετική ματιά σε σχέση με τη χτεσινή έκρηξη

Σχετικά με το θάνατο του 15χρονου χτες: Μαθαίνω ότι το προειδοποιητικό τηλεφώνημα για τη βόμβα στα Πατήσια έγινε χτες το πρωί, ενώ η βόμβα εξερράγη χτες στις 11 το βράδυ. Οι αρχές υποστηρίζουν ότι το τηλεφώνημα αφορούσε τη συγκεκριμένη βόμβα, καταδεικνύοντας όποιον συναρμολόγησε και άφησε χύμα την βόμβα ως δολοφόνο του παιδιού. Αν όντως το τηλεφώνημα προειδοποιούσε για ΑΥΤΗ τη βόμβα, τότε κακώς η αστυνομία δεν έλεγξε την περιοχή ώστε να βρει και να εξουδετερώσει τη βόμβα. Αν ΑΥΤΗ η βόμβα δεν είχε σχέση με το τηλεφώνημα, τότε δύο τα ενδεχόμενα:

• Αν η βόμβα προέρχεται από κάποια επαναστατική οργάνωση, αυτή θα αναλάβει την ευθύνη, να είμαστε σίγουροι: την ευθύνη όχι μόνο της έκρηξης αλλά και του όποιου λάθους που τη συνόδεψε. Κάθε φορά που στο παρελθόν είχαμε κάποιο λάθος κατά τη διάρκεια επιχείρησης καποιας επαναστατικής οργάνωσης (που είναι όντως "μεμονωμένη περίπτωση" κι όχι όπως στις "μεμονωμένες περιπτώσεις" δολοφονιών πολιτών από μπάτσους), η εκάστωτε επαναστατική οργάνωση πάντα παίρνει την ευθύνη κι απολογείται (π.χ. η 17Ν στην περίπτωση θανάτου του Αξαρλιάν). Αντίθετα από τα ένστολα γουρούνια, καθώς και τα χρυσαύγουλα βεβαίως βεβαίως, που σε πρώτη φάση αρνούνται κάθε ανάμιξη με το συμβάν, και σε δεύτερη φάση, όταν πια έχει αποδειχτεί η ενοχή τους, αποποιούνται κάθε ευθύνης.


• Αν η βόμβα προέρχεται από κάποια ρατσιστική φασιστική οργάνωση... Γιατί κανείς δεν το σκέφτεται αυτό το ενδεχόμενο; Μια φορά, αν μείνει ορφανό το συμβάν της έκρηξης αυτής, εγώ θα 'μαι σίγουρη για το ποιος βρίσκεται από πίσω. (Π.χ. την επίθεση στην ΥΦΑΝΕΤ πριν ένα μήνα την ανέλαβε μία οργάνωση που ήρθε από το πουθενά, και χάθηκε επίσης προς το πουθενά. Δεν είναι πολύ βολικό το να ενοχοποιηθεί μία οργάνωση στην ίδια πλευρά της κοινωνίας με την ΥΦΑΝΕΤ - που δείχνει κιόλας ότι αυτοί οι τύποι διακατέχονται από βίαια ένστικτα, ενώ τα χρυσαύγουλα έχουν πάρει την εκδίκησή τους για τα εμπόδια που μπαίνουν στις εξορμήσεις τους κατά μεταναστών;)

3 θανάτοι πολιτών μέσα σε λιγότερο από μήνα

Έχουμε και λέμε:

Στις 27/02 οι μπάτσοι εκτελούν - κατά λάθος, βέβαια - ένα διερχόμενο περαστικό, τον 25χρονο Νικόλα Τόντι, κατά τη διάρκεια καταδίωξης δύο φερόμενων ως κακοποιών μέσα σε πυκνοκατοικημένη περιοχή, σε γειτονιά του Βύρωνα. Ο Τόντι ήταν μετανάστης από την Αλβανία και πατέρας ενός παιδιού. Βρέθηκε να έχει πυροβοληθεί 9 φορές (κατά λάθος;) και φυσικά έσπευσαν όλοι να πουν ότι έπεσε από τα πυρά των "κακοποιών". Έλα όμως που με την εξέταση των βλημάτων αποκαλύφθηκε ότι έπεσε από τα πυρά μπάτσου. Ω τι έκπληξη!

Λιγότερο από μισό μήνα μετά, στις 10/03 τα ξημερώματα, οι μπάτσοι εκτελούν - για άμυνα, βέβαια - τον 35χρονο Λάμπρος Φούντα. Ο Φούντας ήταν αναρχικός, από χρόνια στους αγώνες, και τον πυροβολήσαν "για αυτοάμυνα" ΣΤΗΝ ΩΜΟΠΛΑΤΗ - που σημαίνει από πίσω, ενώ αυτός έτρεχε να φύγει, κι όχι ενώ αυτός τους επιτίθεντο. Έσπευσαν οι προστάτες του πολίτη να τον χρίσουν ως τρομοκράτη - πια δε χρησιμοποιούν τυπικότητες όπως "φερόμενος ως..." - και να του καταλογίσουν όλες τις ορφανές υπόθεσεις "τρομοκρατίας". Δυστυχώς πια οι πολίτες έχουν πάψει να αναρωτιούνται για την πραγματική έννοια/ετυμολογία της τρομοκρατίας: δημιουργία συναισθήματος τρόμου στον πολίτη. Τότε, την εποχή της δαφνοστολισμένης μπατσαρίας του 2002, πολλοί λέγανε ότι δε φοβήθηκαν ποτέ τη 17Ν, ενώ πολύ συχνά ένιωθαν να τρομοκρατούνται από μπάτσους κι ασφαλίτες. Το δυστυχές είναι ότι πολύ πιο σπάνια θα βρεις κάποιον να συνειδητοποιεί και να λέει κάτι τέτοιο σήμερα, μόλις οχτώ χρόνια μετά.

Εχτές, 28/03 στις 23:00, άλλο ένα 15χρονο παιδί έπεσε νεκρό από βόμβα στα Πατήσια. Το παιδί ήταν Αφγανός πρόσφυγας και φυσικά η πρώτη αντίδραση των μέσων μαζικής αποβλάκωσης ήταν να αναρωτηθούν αν ήταν ζωσμένος με τα εκρηκτικά και τι είχε ως στόχο. Αν είναι δυνατόν, λες 15χρονο παιδί να πήγαινε για αποστολή αυτοκτονίας παρέα με τη μητέρα του και τη 10χρονη αδερφή του? Η αδερφή του παιδιού τραυματίστηκε σοβαρά από την έκρηξη, η μητέρα του ελαφρύτερα. Περίοικοι έιπαν ότι η οικογένεια συχνά έψαχνε στα σκουπίδια τα βράδια. Η μητέρα όταν συνήρθε έιπε ότι το κορίτσι βρήκε μέσα στα σκουπίδια σακ βουαγιάζ, μέσα ήταν ένα ρολόι, ο αδερφός της είπε ότι δε δουλεύει, και το πήρε απ' τα χέρια της για να το πετάξει. Και μπουμ. Φυσικά μετά από αυτή την αποκάλυψη η μπατσαρία βγήκε να πει οτι πρόκειται για βόμβα στημένη από τη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς. Τα τσακάλια μας! Όσες θεωρίες κι αν απορριφθούν πάντα θα βρούν κάτι να υποστηρίξουν, το οποίο βέβαια δε θα ρίχνει άδικο σ' αυτούς. Που ενώ είχαν λάβει προειδοποιητικό τηλεφώνημα, δεν έδωσαν σημασία επειδή δεν ήταν σίγουροι για το τι άκουσαν στο τηλέφωνο.

Προφανώς σ' όλες τις παραπάνω περιπτώσεις ο μέσος πολίτης αφήνεται (από τον εαυτό του) να πιστέψει ό,τι του σερβίρουν οι ανθρωποφύλακες κι οι δημοσιοκάφροι. Καμία κριτική σκέψη, καμία αμφιβολία, κανένα περαιτέρω ψάξιμο. Αυτοί οι λίγοι που ξεχωρίζουν, αυτοί οι λίγοι που πιστέυουν σε ένα καλύτερο κόσμο και κάνουν κάτι γι' αυτό, αυτοί και βέβαια αποτελούν απειλή για το σύστημα και πρέπει να βγουν από τη μεση. Ένα σύστημα που αντί να πάρει λεφτά απ' αυτούς που τα κλέψανε (από το λαό κι όχι από τους επιχειρηματίες και τις τράπεζες), γυρίζει από δω κι από κει για να τα ζητιανέψει. ΓΙΑΤΙ παρακαλώ δε σκέφτεται κανείς ότι δεν είναι καλό το ότι δέχτηκαν να δανείσουν στο ελληνικό κράτος κι ότι πρέπει να τους λιντσάρουμε όλους - γιατί όλοι τους κλέψανε - και να τους κατεβάσουμε από τις καρέκλες όπου εμείς τους ανεβάσαμε; Γιατί δεν καίμε βουλές, τράπεζες, όλα, όλα, να μείνουμε χωρίς ιεραρχίες και χειραγωγήσεις;

Αυτά είναι. Μπορεί ο καθένας να λέει το μακρύ του και το κοντό του, ότι η χωρά κατάντησε άνδρο τρομοκρατίας, αλλά εγώ δε βλέπω παρά μόνο ότι μέσα σε ένα μήνα (ακριβώς 29 μέρες) τρεις άνθρωποι ηλικίας 15-35 ετών σκοτώθηκαν από πυρά ή/και λάθη μπάτσων. Και το χειρότερο είναι ότι το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας παρακολουθεί τα τεκτενόμενα από απόσταση, θωρώντας βεβαίως ότι δεν τους αφορούν αυτά τα συμβάντα. Αλλά όταν θα σκοτώσουν το παιδί ή το εγγόνι τους ή όταν θα 'ν' αυτοί που ψάχνουν στα σκουπίδια, θα καταλάβουν ότι όλα τους αφορούν, πάντα τους αφορούσαν, ακόμα κι αυτοί οι μακρινοί θάνατοι αναρχικών και μεταναστών. Αλλά πια θα 'ναι πολύ αργά.

Cesare Battisti - given political asylum by Brasil

Cesare Battisti was a member of the Proletari Armati per il comunismo (PAC, Armed Proletarians for communism), a far left group which supported violent revolution and performed armed actions against the state during the anni di piombo (years of lead) in Italy, when a number of armed groups was acting in Italy. He was condemned to have committed four murders in Italy in the 70s, but has always denied them.

He fled to France, as other italian activists at the time, due to the fact that the Mitterand doctrine accepted as political refugees the people condemned in Italy during the years of lead, and therefore were not handed back to Italy, where they would be sent to prison. In France Cesare Battisti wrote several novels, as well as a semi-autobiographical book, The last bullets. In 2002 the Mitterand doctrine was canceled, and fled out of France. He was arrested in Rio de Janeiro in 2007 by brasilian and french police. Since then Battisti was held in a prison in Brasilia, but yesterday 13/01/2009, the brasilian government announced the decision of the minister of justice, Tarso Gento, to consider Battisti as a political refugee and therefore to let him live free in Brazil. His release will take place next week.

Gento made use of the argument of established fear of prosecution for one's political ideas, in order to use the law about the political refugees. Gento said that it is normal and expected that in moments of extreme social and political tension, clandestine and parallel mechanisms that give legal authority to their own selves begin to function. [...] Battisti was condemned due to the testimony against him by his ex-companion, Pietro Mutti, who was awarded for his testimony but provided no proof. To the brasilian press, Gento said that the context in which the alleged homicides occurred, the conditions under which the trials were carried out, with the complete impossibility of having a real defense due to the radicalization of the political situation in Italy, generate serious doubts about whether the accused had the right to a fair and equal trial. Finally Gento said that his reasons of assigning political asylum to Battisti are motivated by the judiciary system itself: We cannot let exceptions occurring; Brasil has given political asylum to the former dictator of Paraguay, Stroessner, and he certainly did not perform less violence than Battisti..

Concerning the affect to the diplomatic relations with Italy, the secretary of legislative affairs of the ministry of justice Romeu Tuma Junior said that the matter is above partisan political analysis. Nevertheless, the italian ministry of foreign affairs asked the brasilian prime minister Luiz Inacio Lula da Silva to reconsider the political asylum ro Battisti, announcing that they are disappointed by the decision of the brasilian government. Romeu Tuma Junior replied that it has to be understood that a decision for political asylum is the decision of a country with respect to a person; it is not a decision in favor or against another country.

sources: wikipedia en, AGI (Agencia Giornalistica Italia) en, en, Globo pt

towards the free society

There are four methods in the aim to achieve anything:

1. Self-education. You have to study and educate yourself, you have to know what has been tried in the past, the successes and failures. You have to let yourself free to reconsider things, reform ideas, nothing has to stay still and steady.
2. Information. You have to inform and educate the others, to make them see the world from your eyes. Be brave and sincere. Providing false information will do no good. The goal is to show people why you believe in what you believe. It is up to the individual to decide if you are right or insane.
3. Armed action. Things have to be destroyed, in order for a new world to come out. Destruction is a means of propaganda against private property. Violence makes history proceed, every big change during the history of civilization occurred after big riots and violent actions.

Education and violence are the methods that any authority uses in order to gain and maintain its power. These have to be also the methods that insurgency has to use in order to achieve any objective (Alfredo Bonanno, History and Practice of Rebellion, Catania, 1991). Of course the means used in practice by a governing authority and any opposing group differ.

1. An authoritarian institution will give well-filtered information, in order that it gains more power (it will not but little refer to hunger strikes and riots opposing to authoritarian ruling; the TV's heading news almost always are about the economy of the capitalistic system). A rebellious gang will use information to open the eyes of people (through leaflets, documentaries free to public etc.).
2. A boss will educate his slaves so that they produce more and the value of their work will largely go to the boss' pockets (see specialized education in universities, segmentation of knowledge). The rebels would attempt to undo the damage done to the people from brainwashing about the need of hierarchy and the meritocracy as being a nice term excusing private property (through talks, conversations, reasoning).
3. A governing state will use violence to maintain its dominance and to suppress any emerging power (see wars by USA and NATO, Yugoslavia, Afghanistan, Iraq...). The proletariat will act violently to show its opposition to the regime (armed actions; destruction of any derivative of capitalism i.e. everything, but mainly banks, police cars, McDonald's...; murders of corrupted representatives of the system).

With these it becomes obvious that we all use the same methods, perhaps in different fractions of the total action taken up. In order to change the world we are to use the available means, which depend on the level of technology and our tendencies/abilities. But we have to be sincere and let ourselves see behind the screen with which they cover the truth. There are plenty of things to say with respect to the above matters, but my main point in this post is to state that under certain circumstances, all means are needed to taken up so that the goal of a free society is achieved.

Maybe sometimes one action can be seen as an exaggeration, but we will never know if we don't try. Acts of rebellion in our depressive society will make us shine as a star in the dark sky, from the inside and at the outside. We have to let such feelings diffuse in all fields of our lives, and the methods to achieve a better world cannot be limited in the talks with our companions, but also at work, in the relations with the boss, with the parents, the friends.